Chrzest Święty

  1. Rodzice mają się zatroszczyć, aby chrzest dziecka odbył się w pierwszych tygodniach życia lub bez zwłoki, gdy dziecku zagraża śmierć.
  2. Chrzest dziecka ma się odbyć w kościele parafialnym miejsca zamieszkania rodziców dziecka. Chrzest z innej parafii może się odbyć TYLKO na podstawie pisemnej zgody własnego proboszcza.
  3. Do godnego ochrzczenia dziecka wymaga się, “aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku; jeśli jej zupełnie nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie” (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan.868 § 2).
  4. Chrzest zgłasza matka, ojciec lub prawny opiekun dziecka. W kancelarii należy przedstawić:
    a) odpis Aktu Urodzenia dziecka z USC;
    b) świadectwo ślubu kościelnego rodziców dziecka (jeśli ślub odbył się w innej parafii);
    c) zaświadczenie o chrzestnych od ich własnego proboszcza, że mogą pełnić obowiązek
    chrzestnych (jeśli mieszkają w innej parafii).
  5. Wymagania, aby ktoś mógł pełnić obowiązek chrzestnego:
    a) ukończone 16 lat (ks. Proboszcz może dla ważnej przyczyny z tego wymagania zwolnić);
    b) katolik, bierzmowany, który prowadzi życie zgodnie z zasadami wiary i obowiązku, który ma przyjąć;
    c) młodzież szkolna przedstawia zaświadczenie o uczęszczaniu na katechezę.
  6. O dopuszczeniu do godności rodzica chrzestnego decyduje proboszcz parafii podczas osobistej rozmowy z zainteresowanymi.
  7. Chrzest osoby dojrzałej odbywa się po odpowiednim pouczeniu o prawdach wiary i obowiązkach chrześcijańskich oraz po przejściu praktyki życia chrześcijańskiego w katechumenacie.

WARUNKI JAKIM POWINNI ODPOWIADAĆ RODZICE CHRZESTNI WG KODEKSU PRAWA KANONICZNEGO:

Rola rodziców chrzestnych jest bardzo ważna. W razie śmierci, nieobecności lub zaniedbań religijnych ze strony rodziców naturalnych – rodzice chrzestni mają obowiązek zatroszczyć się o przekazanie wiary chrzestnym dzieciom. Mają się modlić za te dzieci, o to by rosły we wierze, czyli czyniły ją coraz bardziej swoją. NIKT JEDNAK NIE DA TEGO, CZEGO NIE MA. Wybierając na rodziców chrzestnych osoby żyjące niemoralnie, z dala od Boga, nie praktykujące, jako gwarantów wiary naszych dzieci w razie naszych niedociągnięć – wystawiamy dziecko na wielkie niebezpieczeństwo wzrastania w przekonaniu, że tak właśnie powinni żyć ludzie wierzący. Lepsi chrzestni ubodzy a żyjący Bogiem na co dzień, niż sypiący prezentami, a żyjący jak poganie. Inne rozwiązania mijają się z celem.

Kanon 872
Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawić do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.

Kanon 873
Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych.

Kanon 874
Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

  1. jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  2. ukończył 16 lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  3. jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  4. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
  5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

    Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.
    Chrzcząc dzieci dajemy im to, co najlepsze. Chrzest, który usuwa wszelki grzech, chroni dzieci przed wpływami szatana, szczególnie do czasu, gdy nabiorą większego rozeznania moralnego co do dobra i zła.