Ministranci

BYĆ MINISTRANTEM…

„Liturgia nie jest czynnością prywatną,
nie jest dziełem jednej osoby,
ale jest dziełem wielu uczestników.
Wśród różnych funkcji spełnianych w ramach liturgii,
ważne miejsce zajmuje posługa ministrantów i lektorów”.

DLACZEGO CHCIAŁEM ZOSTAĆ MINISTRANTEM…?
Oto kilka odpowiedzi:

Móc służyć przy ołtarzu jest najwyższym wyróżnieniem i zaszczytem. Być ministrantem, znaczy być sługą. Określenie ministrant pochodzi z języka łacińskiego: „Ministrare” znaczy „służyć”. Ministrant jest więc osobą, która ma służyć(pomagać) kapłanowi podczas Eucharystii czy też nabożeństw. Przez swoja posługę tak blisko ołtarza służymy nie tylko kapłanowi, ale samu Jezusowi, który przychodzi do nas podczas każdej Ofiary, jaką jest Msza Święta. Dlatego tak ważne jest, aby młodzi chłopcy za każdym razem gdy służą przy ołtarzu uświadamiali sobie tę prawdę. Ministrant nie jest żadnym wielkim panem. Jest zwykłym, młodym chłopcem. Za to jego pan jest większy, niż wszyscy wielcy tego świata. Jest nim Chrystus, Król nieba i ziemi. Na Jego sztandarze widnieje napis: Król królów i Pan panów. Dla takiego oto Pana, w takim królestwie i przy takim dziele może ministrant pełnić tak świętą służbę. I dlatego to właśnie, choć sam mały wobec Boga i Kościoła jest wielki i na wysokim stanowisku. Nawet aniołowie niebiescy zdumiewają się i chylą przed Nimi czoło, gdy ministranci udają się na świętą służbę ołtarza.

Św. Janowi, apostołowi i ewangeliście, uchylił Pan Bóg rąbek nieba. Opisał nam to swoje widzenie w czwartym i następnych rozdziałach swojej Apokalipsy. I cóż tam ujrzał? Oto na bezkresnych błoniach nieba stoi potężna stolica. Siedzi na niej wszechmogący Bóg w Swoim majestacie. Nad Nim cudowna tęcza. Przed Jego obliczem goreje siedem pochodni. Po Jego prawej i lewej stronie jakieś cztery potężne a dziwne istoty, o sześciu skrzydłach i całe pełne oczu. Wokoło stolicy Boga na dwudziestu czterech tronach siedzi starszyzna w białych szatach, ze złotymi koronami na skroniach. Na środku przed stolicą stoi „Baranek, jakoby zabity”, Baranek Boży, Zbawiciel świata, jaśniejący Swymi pięcioma chwalebnymi ranami. Wokół stolicy i Baranka nieprzeliczone zastępy aniołów i świętych. Sprawują oni przed obliczem Boga liturgię tak wspaniałą i potężną, tak wzniosłą i zachwycająca, że nasz święty z osłupienia traci wprost wzrok i słuch. W pewnej chwili anioł przynosi osobliwą księgę. Nikt nie jest w stanie jej otworzyć ani też czytać jej z wyjątkiem jednego tylko Baranka. Płoną pochodnie a jakiś potężny anioł porusza kadzielnicą, z której dobywają się kłęby wonnego dymu. Rozbrzmiewają harfy i puzony. Wszyscy bez przerwy padają na kolana i biją pokłony; bez końca słychać śpiew: Amen, Alleluja. Oto liturgia (służba Boża) nieba, która nie ma początku i końca mieć nie będzie.

Otóż co czynią aniołowie w niebie – to na ziemi, w katolickich kościołach czynią ministranci. W niebie bowiem i na ziemi odprawia się ta sama liturgia, ta sama służba Boża. Każdy kościół katolicki jest domem Boga. Stoi w nim niewidzialna stolica Ojca niebieskiego. Podczas każdego przemienienia w sposób tajemniczy zstępuje na nasze ołtarze uwielbiony Baranek Boży niby zabity, jako żywy dar ofiarny. A gdzie Chrystus – tam otwiera się niebo. Tam my stajemy wśród aniołów, świętych i całego triumfującego Kościoła. Niewidzialni dla oka otaczają razem z nami ołtarz a my jednoczymy się z ich chórem i wspólnie śpiewamy Amen, Alleluja. Każdy Ministrant jest tu na ziemi ich widocznym zastępcą. Za nich ministranci noszą świece, kadzielnicę, ampułki, mszał. Dzwonkiem i Gongiem dajesz ludziom znak, „co się niebawem ma stać”. Tak więc służba ministranta jest naprawdę służbą aniołów. A jak św. Jan zdumiewa się, widząc w niebie aniołów usługujących przed tronem Boga, tak o wiele więcej zdumiewają się aniołowie, gdy widzą ministrantów pełniących tak świętą służbę przy ołtarzu.

W naszej parafii istnieje grupa ministrantów i lektorów. Należą do niej chłopcy ze Szkoły Podstawowej, a nawet Szkoły Średniej i Studenci.
SPOTKANIA – ZBIÓRKI: 3 piątek miesiąca (Msza Św. i spotkanie).

NAJSTARSI LEKTORZY:
Jakub Mrugacz, Paweł Kotas, Adrian Mazik, Tomasz Szlązak, Błażej Mońka, Przemysław Głowa, Mateusz Wieczorek, Andrzej Wieczorek, Tomasz Szczepaniak, Piotr Grzybowski, Adrian Jeziorski i wielu innych, którym z serca dziękujemy!
LEKTORZY
Kacper Kuc, Antoni Mrugacz, Tymoteusz Warzycha, Maciej Cieślak, Mateusz Jabłonka, Stanisław Plaminiak, Piotr Świerzy, Antoni Plaminiak
MŁODSI LEKTORZY
Marcin Jabłonka, Tomasz Komorowski, Patryk Kozielski, Jan Cer, Jakub Antoniak, Piotr Kocot, Adam Szlązak
MINISTRANCI
Dominik Mazik, Rafał Mońka, Oskar Kaczmarek, Kacper Karkos, Nikodem Antos, Kamil Bujak, Oliwier Pawełoszek, Adam Komorowski, Tobiasz Walas, Tobiasz Radek, Oskar Radek, Filip Krajewski, Oliwier Sparty, Kacper Kałuża, Szymon Kubicki, Mateusz Knop, Tomasz Karbowski, Oskar Kleszcz, Filip Mońka, Piotr Ferdyn, Piotr Węzik, Paweł Ślusarczyk
KANDYDACI
Antoni Niezgoda, Szymon Osiewacz, Patryk Kaczmarek

Wszystkim ministrantom i lektorom z całego serca gratulujemy mądrej decyzji i życzymy, aby służba przy Ołtarzu, czytanie Słowa Bożego była dla Was wielką radością.

Króluj nam Chryste!